Ik werk ongeveer 30 uur in de week, verdeeld over 4 dagen. Vrijdag is mijn vrije dag. Ik heb die dag ook echt nodig om bij te tanken. Doorlopend mensen om me heen hebben (zelfs die waarvan ik houd), is namelijk funest voor mijn doorgaans goede humeur.
Die dag is uitsluitend voor me, myself and I. Het is dus niet alleen deze week, maar eigenlijk elke week ‘goede vrijdag’ voor mij. De laatste maanden heb ik mijn schrijfcursus en ben ik daar druk mee. Verder besteed ik die dagen aan boodschappen doen, wat mediteren, lunchen met vrienden, even een paar uur ongestoord lezen, een siëstaatje inlassen. Kortom: het betere werk.
Hij begint om 8 uur als al mijn geliefden het pand hebben verlaten.
Ik kijk Vlam en Jill nog nét de deur niet uit op vrijdagmorgen.
Als ik de laatste gedag heb gekust en de voordeur dicht smijt, mijn tong uitsteek en een vreugdedansje doe achter ze sluit, daalt er een rust over het huis die mij acuut verblijd en lucht geeft.
Ter verhoging van de sereniteit, zet ik altijd een espressootje, neem plaats op de bank, steek wierook aan en probeer even aan helemaal niks te denken, even dat hoofd leeg te krijgen.
Zo ook afgelopen vrijdag.
Na de ontspansessie besloot ik ter compensatie van het luieren zwaar huisvrouw te gaan spelen en pakte stofzuiger en dweil. Het kan niet altijd feest zijn tenslotte.
Ik zoog de vensterbank want daarop ligt bij ons altijd aardig wat zooi. We hebben namelijk een grasparkiet genaamd Iep die met zijn 40 gram de meeste rommel van ons allemaal maakt.
Ik zoog ook meteen even de as mee van het wierookkegeltje dat ik zojuist gebrand had. Net op tijd zag ik dat de askegel van mijn laatst aangestoken exemplaar nog nagloeide. Ik zag ‘em zó oranjerood in de stofzuigerslang verdwijnen. Als een gek rukte ik de stofzuiger open en daar was dat kooltje al gezellig één en ander in de fik aan het steken. Stof, haar, papier en veren zijn lekker droog dus dat wil wel.
Ik trok de zak eruit. Het kogeltje brandde dwars door het plastic, zo in mijn hand. Ik liet van schrik en pijn de zak vallen en al het vogelzaad en het zand uit Iep’s kooi viel op de grond. Ik raapte de zak op en liep naar de keuken om hem daar in de gootsteen te leggen en er daar water over heen te laten lopen.
Van de woonkamer naar de keuken liep dus een heel spoor zand + zaad + haar + huisstofmijten en aanverwante gorigheid.
Toen ik terugkwam, kon ik dus weer opnieuw zuigen.
Ineens voelde ik een stekende pijn onder mijn voetzool. Nóg een stukje nagloeiende as dat ik even over het hoofd gezien had. Ik droeg van die fleece bedsokken en daar was ie dwars doorheen gebrand, zo in mijn voet. Ik probeerde al hinkend op 1 been als een speer die sok van mijn voet te rukken, maar ik ben niet erg lenig én de sok zat door het gesmolten plastic half verkleefd aan/in mijn voetzool. Erg fijn.
En op de grond waar het stukje had liggen gloeien, was een fraaie brandplek in het laminaat ontstaan.
Resumerende had ik: beschadigd laminaat, een kapotte sok, in huis één grote kolerezooi en tweedegraads verbrandingen aan hand en voetzool.
Ik had bijna weer een nieuw wierookje nodig. Maar dat heb ik voor de veiligheid maar niet gedaan.
Auwwww,
(in ‘t vervolg de medebewoners, niet uitzwaaien maar uitstofzuigen, en daarna heerlijk ZEN)
groet
Jij bent nogal een kastaar zulle , zuster ! (zeggen dat bij ons)
En is dat gunstig of niet? ;)
Als je grasparkiet 40 gram weegt, dan heeft hij wel overgewicht…. ehhhhh, veel ;-)
Love As always
Di Mario
tis maar te hopen dat komende goede vrijdag een betere zal zijn! ;-)
Autsj! Is het allemaal nog goed gekomen?
Volgens mij is die parkiet een magere postduif. :P
Maar wat een bende op je vrije dag. Ik zou knetter worden.
En wat heb je nou geleerd? Niet huishouden op vrijdag.
Ja mevrouw Elly! ;)
Mijn vrijdag (in een vergelijkbaar rooster) besteed ik altijd dolgraag met mijn geliefde. Het is onze blij-dag. Sporten, klussen, vrijen, een biertje al vroeg in de middag, genieten van en met elkaar.
Daar hebben wij het weekend voor ;)
Het weekend komt er dan nog achteraan! Maar dan zijn er ook kinderen en stiefkinderen. Ook leuk, maar minder samen.
Hahahahahaha. Sorry hoor, maar ik moest zo lachen om die 40 gram die de meeste rommel maakt… hahahahaha. Je jongste en lichtst hier (genaamd Robin) is iets zwaarder, maar door hem moet ik persé elke dag de besmettelijke zwarte bank stofzuigen. Hij is namelijk net een parkiet, maar dan continue in de rui. Deze vrijdag heb je ‘t rijk niet alleen, vrees ik?
Maar gelukkig liepen er geen irritant patienten collega’s of buurvrouwen om je heen (-;
Ik krijg er helemaal een beeld bij… Leuk geschreven dus. Dikke pech had je. Ik herken een stukje qua vrijdagritueel… Ik ben ook regelmatig vrij op vrijdag. Dan begin ik met een lekkere cappucino (mijn lief verstrekt om 7 uur ‘s morgens) en duik ik achter de laptop om te schrijven (als het lukt). Ik plan ook vaak op vrijdag mijn sociale activiteiten (veel mensen zijn vrij op vrijdag!) en ik doe wat in het huishouden om fris en fruitig het weekend in te gaan. ;-) De vrijdag vliegt altijd wel voorbij, ervaar jij dat ook zo?
Ai, da’s geen lekker vrijdagje… de volgende vrijdag het wierookkegeltje laten waar het is voordat je de stofzuiger wilt gaan grijpen… of denk je nu… op vrijdag géén huisvrouwtje spelen, maar lekker me-time :-)
Dat zo’n klein gloeiend ding zo snel vlam vat zeg… maar ja met stofzuigen gaat er natuurlijk ook een hoop zuurstof door die slang richting stofzuigzak die dat gloeiend gevalletje natuurlijk aanwakkert… Een fikkie is dus zo gebeurt… niet aan denken, maar stel dat je dat gloeiende restje niet had gezien…
Handje en voetzool weer herstelt? Want dat doet zo gloeiend zeer…
jij adviseert ouderen toch over veiligheid, in huis, en zo? ; )
Nee, dat was ik niet ;)
John Lanting scenario?
Wat een ellende allemaal ! Misschien kon je met al die brandwonden daarna nog de ijskast schoonmaken, om de ‘ontspanning’ compleet te maken ?
Ik ben toch wel een mazzelaar, dat er op vrijdag ook ruimte is voor een lunch met vrienden. Dat wordt weer leuk overmorgen.
Dat verwacht ik ook, leuk je weer te zien! :)
Ja. Dat klinkt inderdaad héél Zen, allemaal..
Ik kan er alleen maar om gniffelen, maar vind het wel zielig voor je voet.
Volgende keer eerst alles doen, dan zen ..
:-D de moraal van dit verhaal???
ga nooit schoonmaken op je vrije dag
ik zal t niet vergeten en me er keurig aan houden….
nu nog op zoek naar een vrije dag/uurtje helemaal voor mezelf/alleeen in huis…
mischien komende zomermaanden als mn kleinste meisje naar de peuterpoepzaal gaat.
Haha, goed zo! Laat dit een wijze les voor je zijn ;)
*Eerst maar eens flink bij gelezen + reactie want die zijn ook altijd leuk om te lezen. Bij sommige de neiging gehad om zelf ook een reactie te geven, maar dan loop je zo achter de feiten aan, krijg ik het idee*
Aaauuuw en wat een puinhoop op je vrij vrijdag. Als zwaar huisvrouw spelen ben je die vrijdag niet geslaagd. En ook balen natuurlijk dat het hele zen gebeuren ook weg was. lijkt me zo!? Wens je aankomende vrijdag een fijne en rustige pijnloze dag toe.
Heej: je bent er weer! Leuk :)
Achter de feiten aan lopen? Voor mij niet, ik lees die reacties gewoon hoor.
Daarom stoken wij hier wierook altijd ‘s avonds. En is stofzuigen een taak die manlief doet.
Zit te grinniken op de bank …. sorry …. maar je beschrijft ‘t zó beeldend! Nog naweeën?
Wierook…heel gevaarlijk, de gebruiksaanwijzing moet gauw aangepast worden!
Volgende week is het vrijdag de 13e. Misschien beter om die dag maar in bed te blijven?
Dank voor de tip! Dat ga ik AB-SO-LUUT doen! ;)
Wederom genoten. Van je schrijfstijl uiteraard en niet van het leed dat je is overkomen.
Dan is het goed! ;)
Nou zag, bijna flauwgevallen en levend verbrand, weg huis, weg leven!
Nee, soms is werken veiliger!
je hebt zo van de dagen dat we wenste nooit uit bed gekomen te zijn en dat is duidelijk zo ene.
whoehahahahhahahahhahaa wat erg! whahahahahhahaaa maar wat grappig, ik kom niet meer bij.
het zou zoooooo iets voor mij kunnen zijn( heb ik je het strijkijzerincident al eens verteld?). en dan kun je mooi weer helemaal opnieuw beginnen, zeer herkenbaar.
lekker rustgevend…
zo’n stokje.
Ik hou niet van wierook en nu weet ik ook waarom.
Zal aan je denken a.s. vrijdag als de hele meute vrij is ;)
Daar gaat je Zen moment al zal Vlam de vlam dan wel voor je doven hihihihi…………..
Wat schrijf je leuk. Ik ga je volgen. Ben nieuw hier dus moet nog even wennen. ‘k heb geen idee hoe je anderen kan zoeken….
Ha zuster Klivia,
Daar gaat je rust in rook op, volgende week een keer zonder wierook, dan kom je echt tot rust.
Maar je bent er maar lekker mee, zo’n klein vogeltje en vuurtje. oma
ot, dank je voor het delen van je jeugd herinneringen, wel een speciale tijd, je ouderlijke woning lijkt wel op die van onze ouders, wind buiten en binnen.
Ik heb gelijk naar beneden gescrolled vanwege de vele reacties, en alles zal al wel gezegd zijn maar wil je toch even zeggen dat ik je beschrijving hilarisch vond! Dit is echt zo’n stukje dat, wanneer ik er later weer aan denk, al begin te lachen.
Pingback: Gebruiksvoorwerpen. | kliefje.com