Zo met ons aanstaande huwelijk op komst, ben ik helaas soms weer wat aan het terugblikken op mijn vorige relatie. Dat is jammer want het insect de man is in mijn dagelijks leven eigenlijk nooit meer in mijn gedachtes.
In oktober 2006 trouwde ik met mijn ex. In november het volgende jaar vroeg ik de scheiding aan. Na het zoveelste exces, was daar de spreekwoordelijke druppel. Manlief was weer eens stomdronken thuisgekomen en was met zijn zatte harses alles kwijtgeraakt. Mobiel, pasjes, de hele mikmak. Uiteraard werd ik bij thuiskomt nog even uitgescholden en was ik een zeikwijf toen ik zei dat ik één en ander niet erg kon waarderen. Ik vroeg daarop online en zonder enige vorm van overleg met hem, bij een vage goedkope advocaat in Amsterdam de scheiding aan en betaalde meteen de benodigde 700 euro van de gezamenlijke rekening.
Ik moest nog heel even toneelspelen en volhouden, maar in het vroege voorjaar van 2008 ben ik EINDELIJK vertrokken.
U kunt wel stellen dat mijn eerste huwelijk gruwelijk mislukt is. Het enige voordeel is, dat ik het familierecord heb gebroken. Op mijn naam staat nu het allerkortste huwelijk. Toch een eervolle vermelding waard in ons scheidingslustige familietje.
De relatie die ik nu met Vlam heb, is op geen enkel front te vergelijken met mijn voorgaande. Echt een wereld van verschil is het, op elk gebied.
Ik ga straks in tegenstelling tot in 2006 zonder enige twijfel ‘ja’ zeggen. Er is in mijn hoofd geen spoortje weifeling te vinden. Dit is ‘m. Wij gaan samen naar Huize Avondrood. Bij mijn vorige huwelijk was de hoofdreden alles voor wet geregeld te hebben. Nu is dat liefde.
En tóch ben ik stiekem, ergens als de dood dat het wederom fout gaat. Dat ik over een x aantal jaar nog een scheiding aan mijn lijstje toe kan voegen. Dat ik weer ga falen. Want zo zie ik het, als je ergens aan begint en het niet tot een goed einde kan brengen. Zelfs als het in het geval van mijn ex op geen enkel front mijn schuld was dat het verkeerd af liep. Ik had nog liever, attenter, verzorgender, grappiger, sexier kunnen zijn, maar dat had toch niks uitgemaakt bij zo’n soort man. Dat weet ik aan de ene kant. En toch…
Ook bij het in ondertrouw gaan, werd ik weer even fijntjes herinnerd aan mijn ex. Op mijn uittreksel stond uiteraard vermeld dat ik eerder getrouwd was en met wie. Ik vind het jammer dat je op een feestelijk moment zo met je neus op de feiten gedrukt moet worden. Kan zoiets er niet gewoon afgehaald worden?
Helemaal van de kaart geveegd worden trouwens?
Gewoon een usb-kabeltje in mijn oor, verbinden met mijn computer, de externe harde schijf “Klivias brein” aanklikken en hier en daar één en ander verwijderen. Wat zou dat makkelijk zijn zeg.
jammer dat men er op zo’n moment aan herinnerd wordt. Niet op letten en genieten van het mooie moment.
Mijn man en ik zijn beiden twee keer eerder getrouwd geweest dus er kwamen even vier exen langs! Inderdaad zó niet leuk en ongepast. Volgens mij doen ze dat zodat je beiden ff weet wat de ander eerder heeft uitgespookt, mocht de één het nog hebben verzwegen voor de ander….
Jouw faalangstige gevoel heb ik net zo. Ik denk dat ik daar levenslang ‘last’ van blijf houden vanwege mijn eerdere scheidingen. Gelukkig laat ik mijn leven er niet door beheersen (en jou ‘kennende’ zal jij dat ook niet doen) en mocht het door mijn hoofd schieten, denk ik maar: “Wie dan leeft, wie dan zorgt.”
Logisch dat je onderhuids je toch afvraagt of dit huwelijk met Vlam wel voor altijd zal zijn. Alle omstandigheden en ingredienten zijn nu wel totaal anders dan met ex, ik denk dus dat jullie samen wel huize Avondrood gaan halen… In ieder geval wens ik het jullie van harte toe!
De instelling is dat het goed gaat. Anders gaan we er niet aan beginnen. En het belangrijkste is natuurlijk dat jullie respect voor elkaar hebben. Het gaat helemaal goedkomen.
Love As Always
Di Mario
Even tussendoor; wees blij niet in ‘the Matrix’ te leven. En ‘k denk dat Di Mario gelijk heeft te stellen dat respect wederzijds moet zijn.
Jawel, dat gaat heulemaal goed komen.
groet
logisch dat je bang bent voor herhaling na een scheiding…maar dat heb je allemaal zelf in de hand…een beetje gezonde angst houdt je alert…houd je bewust en zorgt er (als ‘t goed is) voor dat je zelfreflectie kan toepassen…zolang je dat voelt en dit bespreekbaar blijft zit je op een goed geplaveid pad saampjes ;)
just sayin’ :-) (puber in huis)
“Een usb-kabeltje in mijn oor, verbinden met mijn computer, de externe harde “Klivias brein” aanklikken en hier en daar één en ander verwijderen” is precies waar de film de ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’ over gaat. Dus misschien dat het in de toekomst nog wel ooit kan. Maar als ik met het goed herinner zijn de hoofdrolspelers daar ook niet gelukkiger van geworden.
Hi Kliefje,
Zelfs al loopt het fout op een gegeven moment, dan heeft het je tot dan toe ook heel veel moois gebracht. Als je dit niet gedurfd had dan had je dat ook niet gehad.
Groetjes,
Dorothé
Dat klopt. Die instelling en gedachte deel ik ook met je. Maar dat neemt de “angst” niet weg…
Kliefje, waarschijnlijk heb je aan die faalangst nog een ‘klusje’ bij je therapie…dat misschien wel overbodig wordt door jullie huwelijksgeluk ;-)
groetjes,
Dorothé
Ik denk optie 2. Niet alles hoeft aangepakt te worden door mijn psycholoog ;)
Dat herinner ik mij ook nog, vond ik zo bijzonder, dat het zo duidelijk vermeld stond. Ik heb toen gevraagd of dat ook in de trouwakte zou staan;-) maar dat doet het gelukkig niet.
Het zal zijn tijd duren voor je vertrouwen de overhand neemt, eerst zien, dan geloven..maar voordat je het weet ben je 12 jaar verder met Vlam ;-)
Klief, je krijgt natuurlijk nooit garanties in het leven dat het goed gaat. Dat weet je. Zelfs al zou je niet gaan trouwen dan weet je nog niet of dat de juiste keuze is.
Maar jullie liefde is de beste basis die je maar wensen kan.
Ik ben groot gebracht met de christelijke gedachte: “Waar liefde woont, gebied de Heer ZIjn zegen.” En uit ervaring weet ik dat dat waar is.
Het is zo zwart-wit officieel he, dat trouwen. Maar je hebt er nu wel een goede reden voor… en een Vlam als man klinkt beter dan een insect lijk tme.
Dat officiële, daar heb ik geen enkele moeite mee hoor. Klopt. Ik ben niet zo dol op insecten.
Zo jammer dat ons brein het ziet als falen, ik heb daar zelf ook last van en ik geloof ook dat het meespeelt in het feit dat ik nog steeds geen nieuwe relatie ben begonnen :-( Gelukkig zijn het momenten en die gaan voorbij. Ik vermoed dat je ook heel goed het positieve ervan ziet, want anders was je niet gaan trouwen denk ik :-)
Ik vind nu niet direct dat het stranden van een relatie per se te maken heeft met falen. Het mislukken kan allerlei oorzaken hebben.
Gewoonweg weer deleten en voorgoed als afgehandelde zaken wegzetten ! Passé composé (voltooid verleden tijd )
Probeer vooruit te kijken, wat is geweest is geweest, nu met Vlam lekker door
Mocht je dan meteen ook mijn overbodige data kunnen deleten, feel free !!
Uit dat verleden heb je allicht geleerd, er zijn fouten die je nu niet meer gaat maken (zoals de foute man kiezen)
Wees gelukkig meid !
Gelukkig is het hier en nu, en wat gaat komen belangrijker en leuker om mee om te gaan. Het verleden zit achter een gesloten deur die niet meer open gemaakt hoeft te worden.
Als het eens zo makkelijk zou zijn?
Ik begrijp je wel, maar toch heb ik een keer zo’n keuze gemaakt. Moeilijk? Ja, ex bleef zich mengen in mijn leven. Zelfs na jaren. Maar wordt errug uitgebreid wanneer ik daar over begin. Ik heb het soort van geblokkeerd, hoef en wil er niet aan te denken. Dat is mijn keuze geworden. Nou ja, beetje cryptisch … solly :S
Snap dat het vervelend is dat je er op dat soort momenten inderdaad mee wordt geconfronteerd, maar laat het maar lekker los, ook op die momenten. Dat was niet helemaal een succes, weten we dat ook weer. Je hebt het in ieder geval geprobeerd toen. Nu, op naar stap 2 :)
Wat was ik blij, dat ik na mijn 2e trouwdag het stempel ‘gescheiden’ kwijt was. Natuurlijk niet de reden om nog eens te trouwen, maar toch…Nu ruim acht jaar verder nog altijd happy dat ik die stap nog eens heb genomen. Ik hoop van harte dat we samen heel oud worden, tegelijkertijd weet je gewoon: die garantie krijg je er niet bij, zodra je een krabbel zet op de trouwakte’. Dus het is weer zo’n herkenbaar verhaal kliefje!
Ik gooi het maar op ‘gezonde angst’ ;-) Dat houdt een mens immers scherp. Of we zijn gewoon ezels en stoten ons wel meerdere keren aan dezelfde steen hihi.
De mens maakt fouten en fouten maken de mens. Ook de grove… Geniet van je huidige goede beslissing!! X
Wat stom dat de namen van exen ook op het papier staan. Dat ze dat niet aanpassen, niemand wil daar mee geconfronteerd worden natuurlijk. Hoewel, niet alle huwelijk eindigen natuurlijk met een scheiding. Soms overlijdt de partner en trouw je later nog eens. Kan me voorstellen dat je dan de naam van je vorige man/vrouw er wel op zou willen hebben.
Maar in jullie geval was het beter geweest als alleen jullie namen er op hadden gestaan.
Wat jammer dat je op zo’n moment er weer aan herinnerd word.
Maar probeer het los te laten. Snap je gedachtengang, maar probeer het maar in een grijs hoekje in je brein te stoppen, daar waar het geen aandacht meer kan opeisen.. (makkeiljke gezegd dan gedaan, I know).
Geniet…! En tja, in de toekomst kijken kun je nooit.. dat het nu goed voelt, dat telt!!
Ik heb geen idee hoe de aktes e.d. bij het trouwen nu zijn, ben al bijna 25 jaar getrouwd (en voel me gelijk heel oud nu ik het schrijf!), maar bij ons stond volgens mij ook de naam van onze ouders genoteerd. En als er nou 1 “ding” was waar ik niets mee te maken wilde hebben, dan was het die man! Gelukkig hoefde dat niet nogmaals voorgelezen te worden op het gemeentehuis: niet nog eens de pijn bij het noemen van hem. Kan me heel goed voorstellen dat het niet fijn is als je ex(en) op het uittreksel vermeld staan. Er zullen bepaalde regels zijn, maar waarom dan niet alleen vermelden dát je getrouwd bent geweest, desnoods met de periode. Zal ook niet fijn zijn, maar misschien beter dan die naam er nog eens bij. Ik spreek (gelukkig) niet uit ervaring dus misschien sla ik de plank wel helemaal mis. In ieder geval Kliefje, klink je alsof dé dag dichtbij komt. Als ik jou zo liefdevol over Vlam hoor spreken, ben ik niet zo bang voor een “mislukking” maar het is JOUW gevoel dus dat kan ik niet weghalen. Puntje voor bij de therapie?
Zie ik toch net dat er nog een Ingrid is die reageerd op jouw blog! Vanaf nu heet ik gewoon IngridSE. Groet
Klief, ik had dat ook toen ik de tweede keer dat bootje instapte. Volgende week zijn we 6 jaar getrouwd, 16 jaar samen. En nog steeds happy. Je moet maar zo denken: garanties heb je nooit, maar waarom je druk maken over iets wat (waarschijnlijk) niet gaat gebeuren?? Pluk de dag girl!
Ik herken het/ Ik heb hetzelfde gehad. Ex vond andere vrouwen al leuk voor ons huwelijk. Erna ging dit vrolijk verder. Ik heb hem jammer genoeg nooit kunnen betrappen. Na 2,5 jaar begon hij met een vrouwtje dat 2,5 jaar geduurd heeft. Toen was het helemaal op bij mij. Ik ben gescheiden en nu, 20 jaar verder en weer 17 jaar getrouwd met een hele lieve man. Hij heeft mijn moeilijke periode helemaal meegemaakt. Vertrouwen moeten leren krijgen in de medemens en je partner. Toen vele twijfels gehad, maar de liefde is dan toch wel sterk. Ik heb een schadt van een man en weet nu dat het ook anders kan. Ik heb trouwens wel een goede band met mijn ex. Deze band is opgebouwd na zijn scheiding met die minnares. Wij hebben toen een gesprek gehad en verteld over alles. Het heeft mij goed gedaan. Alles een plekje kunnen geven. Dat is ongeveer een jaar of 7 geleden. Mijn huidige man heeft trouwens ook een leuke band met mijn ex. Dus, twijfel zal best blijven, maar krijgt een plekje. Je weet nu dat je het goed doet.
Je gevoel zegt je dat Vlam de juiste man voor je is. Volg dit gevoel.
Ach Kliefje; je hebt het waarschijnlijk al heel veel keren gehoord. Een huwelijk is hard werken, veel over je kant laten gaan, woeste wandelingen maken in je eentje, veel porcelein verliezen en dan toch af en toe het weten van: het is goed zo. :-) Hillary Clinton zei het zo: we hebben samen een historie…..Maken dus, die gezamelijke herinneringsdoos.
Leven met een stuk angst is vragen om angst…klinkt raar, maar is wat mij betrefft een levens echte waarheid. Als het ergens fout loopt ga je direct zeggen van ” had ik maar naar mijn eigen geluister, ik wist het” terwijl niks nu kan bepalen wat komt. Je kan enkel werken naar de toekomst en loopt er wat fout….steek het op het moment en niet op het verleden…
Groetjes ;-)
Verleden tijd is verleden tijd, daar kan je geen biet meer aan veranderen… Je relatie met Vlam is zo in balans… dat de toekomst een wereld van verschil met vroeger is… Dus… niet piekeren en had-ik-maaren… gewoon genieten van nu ;)
Je burgerlijke stand gaat straks in ieder geval van ‘gescheiden’ veranderen naar ‘gehuwd’. Dat is toch ook een voordeel. Ik vond dat zo suf. Ben in 1993 gescheiden, ging in 1996 opnieuw samenwonen en al die tijd, tot aan ons trouwen in 2010, bleef ik bij de gemeente als ‘gescheiden’ te boek staan. Stom!
Ik snap je wel hoor, dat faalgevoel. Maar voor mijn gevoel is het inmiddels bewezen omgedraaid: ik faalde toen ik destijds ja zei tegen mijn ex en slaagde pas toen ik de scheiding aanvroeg.
En hoe geslaagd die beslissing was, wist ik helemaal goed toen ik Man ontmoette en er huisje, boompje en kindjes volgden!
Ha zuster Klivia,
In jou geval is de het snel beeindigen erg verstandig geweest.
En je hebt ook een record gehaald.
Denk dat je het verleden maar het best achter je kunt laten, maar of je het helemaal kwijd raakt is de vraag.
Zo zie je dat het op een onverwachts moment weer terug komt.
We kunnen het niet overschrijven als bij de pc. oma
LIeve Klief,
Zie het als een periode van je leven waarin je geleerd hebt,
gegroeit bent en je gevormd heeft.
En waarmee je nu verder kunt met andere dingen in je leven
andere relaties en andere zienswijzes.
Je hebt het mee gemaakt , maar het is afgesloten door middel
van scheiding.
De keuzes die je nu maakt zijn gebaseerd op wie je geworden bent
en wat je meegemaakt hebt.
En volgens mij
is er met jou helemaal niets mis ;)
Wens jullie alle geluk van de wereld
Liefs Cheet.
Ik had na mijn scheiding een relatie van 4,5 jaar. Het lukte niet om allerlei redenen. Nu ben ik twee jaar met iemand samen en de angst verlamt mij soms. Dat is niet goed, maar soms kan ik het echt niet helpen. Te krampachtig willen dat het lukt zorgt voor problemen. Jij lijkt me een heel relaxed aan te beginnen en de wetenschap dat het goed is, is heel fijn. Veel geluk!
Welke angst verlamt je?